به نقل از دکتر محمدرضا واعظ مهدوی:

خبر کوتاه بود و ناگهانی !در حاثه ای دلخراش ؛ کامیونی حامل بیش از یکصد نفر از اتباع کشور افغانستان دچار سانحه شده و بیش از 30 نفر از سرنشینان کشته وافزون بر 50 نفر به سختی مجروح شدند! حال مجروحان بسیار وخیم توصیف شده! تمام بیمارستان های شیراز بسیج شدند ؛ مجروحان حادثه در راهروهای بیمارستان بستری شدند و تصاویری که از وضعیت زار بیماران و مجروحان حادثه پخش شد، حکایت از ناله و شیون و فریادهای دلخراش مظلومان حادثه دیده می کرد . تصاویر و صحنه هایی که وجدان بسیاری از هموطنان و مردم پاک نهاد میهن اسلامی را به شدت متأثر کرد!

به راستی حادثه هایی از این دست، نشانگر توالی چه امور و وقایعی هستند؟ کدامین سلسله مراتبی از تصمیم گیریها چنین عواقبی به دنبال می اورند؟ مگر نه اینکه در سلسله مراتب علل پدیده ها و وقایع، پرداختن به معلول و ظواهر حادثه ، اگر منجر به غفلت از علت ها و عوامل شکل دهنده به حادثه گردد، امری منحرف کننده  می باشد و رسالت دلسوزان و صاحبنظران جلب توجه مردم و ذینفعان و تصمیم گیرندگان به علل اساسی و استراتژی های شکل دهنده و مسبب وقایع ناگواری از این دست ، و علی الخصوص دفاع از حقوق آنان که آسیب دیدگان واقعی پدیده ها و مطلومان آنها هستند ، می باشد؟

به تعبیر امیر المونین علی (ع) ، این رسالت علما و دانشمندان است و عهد آنان با خداوند خالق بزرگوار آنان!و هدف برقراری حکومت ، رساندن فریاد مظلومان و تلاش برای احقاق حقوق انان! ):” و ما اخذ الله علی العلماء آن لایقاروا علی کظه ظالم و لا سغب مظلوم لا لقیت حبلها علی غاربها و لسقیت آخرها بکاس اولها.

 

و اگر نبود عهد و مسئوولیتی که خداوند از علما و دانشمندان هر جامعه گرفته که در برابر شکمخواری ستمگران و گرسنگی ستمدیدگان تاب نیارند و سکوت نکنند من مهار شتر خلافت را رها می ساختم و از آن صرف نظر می کردم  و پایانش را چون آغازش می انگاشتم و چون گذشته خود را به کناری میداشتم.

 

1.چه علتی باعث شده است تا یکصد انسان در کامیون حمل و نقل شوند؟ مگر کامیون مخصوص حمل « بار» نیست!؟ آیا انسانها ، آجر یا جعبه گوجه فرنگی هستند که در کامیون جا داده شوند؟ آیا صِرف اینکه این انسان های مظلوم تیعه « افغانستان » هستند، مجوزی برای چنین رفتار غیر انسانی فراهم می کند؟ مگر آن مظلومان « همسایه» نبودند؟ آیا هیچکدام از ایرانیان با فرهنگ و متعالی راضی می شوند همسایه آنان  مورد چنین بی حرمتی و بی احترامی واقع شوند؟ مگر آنان مسلمان نبودند؟ آیا آموزه های دینی به ما اجازه می دهد با همکیشان ما چنین معامله ای بشود؟ اگر چنین رفتاری از سوی بیگانگان با گروهی از هم دینا ما می شد، عکس العمل ما چه بود؟ آیا نظام های مرتکب چنین بی حرمتی را به خشونت و رفتار مستکبرانه متهم نمی کردیم؟

مگر آن مظلومان انسان نبودند؟ آیا  ما ایرانیان طی سالیان دراز  به کلام انسان گرایانه و نوع دوستانه حکیم بزرگوار شیراز « سعدی» که بر سر در سازمان ملل متحد نقش بسته است افتخار نمی کنیم :

 

بنی آدم   اعضای  یکدیگرند         که در آفرینش زیک گوهرند

چوعضوی به درد آورد روزگار        دگر عضوها   را نماند  قرار!

 

اینک که عضوی از این « پیکر » یک پارچه انسانی به درد آمده است ؛ بی قراری وجدان بیدار هموطنان را چه درمانی میسر است؟

آیااین انسانی ، اسلامی ، و اخلاقی است که شرایط چنان سازمان یابد که با انسان هایی مظلوم ؛ که شاید تنها گناهشان این باشد که « فقیر» بوده اند و برای کسب در آمد و داشتن شغلی ، خانه و خانواده خود را تنها گذاشته ولو به طور غیر قانونی مهاجرت کرده اند ؛ این طور رفتار شود؟ چرا نباید آنها « حق» سوار شدن براتوبوس داشته باشند؟ چرا نباید حق استفاده از کمر بند ایمنی ! در جاده های بین شهری برای آنان به رسمیت شناخته شود؟ آیا ورود غیر قانونی! و یا افغانی بودن ! دلیل کافی برای چنین ظلم و بی عدالتی را تأمین می کند؟ آیا ما به عنوان مسلمان ، یا ایرانی ، یا انسان ! می توانیم با بی تفاوتی ، شانه خود را بالا بیاندازیم و بگوییم « می خواستند غیر قانونی وارد نشوند»!؟ اصلا" منشاء چنین قوانینی کجا است؟ امروزه بسیاری از کشورهای جهان با مشکل مهاجرت های غیر قانونی مواجه هستند ؛ بسیاری از کشور ها با مسئله ورود  نیروی کار از سایر کشور ها مواجه هستند! کشورهایی که نیروی مهاجر آنان از پیوند های نژادی و فرهنگی و تاریخی و دینی مشابه ایران وافغانستان هم برخودار نیستند ولی بسیار انسانی تر و اخلاقی تر با مهاجران رفتار می کنند. آیا این رفتار ما با  فرهنگ دینی ، ارزش های اخلاقی و سوابق تاریخی غنی و متعالی « ایران» سازگار است؟

2.وجدان انسانی ما چگونه قضاوت می کند؟ حداقل 30 خانواده مسلمان در گوشه ای از این گیتی بی سرپرست شدند! دهها کودک یتیم شدند ! ده ها زن بیوه شدند! و ده ها خانوار نان آور خود را از دست داده اند! آنهم چقدر نان! مگر انها چقدر نان می خواستند ؛؟! و سفره محقر آنان چقدر سفره های رنگین ما را آسیب می زد؟ آخر آنان به کدامین گناه کشته شدند؟ گناه نان آوردن برای زن وبچه و خانواده خود؟

شرح کامل این مطلب را در سایت دکتر دات آی آر بخوانید و یا اینجا را کلیک کنید.